Het wordt tijd voor goed nieuws
En hoog tijd. Maar goed dat we geen hangende lampen hebben anders zouden zowel Bert als ik nu van de stress door de kamer zwaaien aan die dingen.Wat is wachten toch verschrikkelijk. En zeker op een dag als vandaag. De verjaardag van ons manneke. Maar één ding weet ik zeker. Dit wordt de laatste verjaardag die hij zonder ons zal vieren. Vanaf volgend zijn wij erbij. Wij en alle anderen die hem een gelukkig leven toewensen.
Als voorproefje hebben we afgelopen vrijdag een pakket op de post gedaan met daarin foto's van ons en zijn nieuwe huis en slaapkamertje. Daarnaast zat er wat speelgoed, een Cars-kussen, een wegwerpcamera en kleurpotloden en kleurboeken in het pakket.
Een heerlijk gevoel omdat je het idee hebt dat hij, als het pakket al door de Chinese posterijen wordt afgeleverd, in ieder geval voorbereid KAN worden op onze komst en zijn nieuwe toekomst. Of die voorbereiding dan ook gedaan wordt blijft de vraag. Dat hangt af van de tijd en mogelijkheden van het personeel van het kindertehuis.
Maar dat heerlijke gevoel was zaterdagmiddag al verdwenen. Dat het mis kon gaan met de bezorging in China, daar hadden we rekening mee gehouden. Maar dat onze geweldige TNT al zou beginnen met blunderen? Nee, daar waren we niet van uitgegaan.
Het was al een heel gedoe om dat pakket te versturen. Er moesten al twee formulieren opgeplakt worden, een douaneverklaring en ik weet niet wat voor onzin allemaal. Uiteindelijk stond er vier keer het adres in China op. En een mooie postzegel ter waarde van €31,45. Jaja, het mag wat kosten.
Met vier keer het adres van de geadresseerde op het pakket mag je verwachten dat het in ieder geval de goede kant opgaat. Zou je denken. Niet dus!!!! Afgelopen zaterdag, toen wij niet thuis waren, heeft een postbode ijverig geprobeerd om het pakket af te leveren. In Haler dus!!!! Er lag een mooi papiertje in de bus dat het de volgende werkdag (maandag dus) opnieuw aangeboden zou worden.
We hebben natuurlijk maandag meteen gebeld met de klantenservice om te vragen wat er gebeurd was. Dat kon men ons niet vertellen maar als het pakket weer aangeboden werd moesten we het maar gewoon aanpakken en opnieuw terugbrengen naar het postkantoor. En dan even de formulieren opnieuw invullen, weer €31,45 betalen en het pakket opnieuw versturen. Ach ja, waarom ook niet? Ik heb die mevrouw echt gevraagd of ze nog wel goed bij haar hoofd was. Maar zij vond dit heel normaal. Als we dan konden bewijzen dat TNT een fout gemaakt had dan konden we als we geluk hadden het geld van de eerste keer terugkrijgen.
Aaarggghhhh. Maar goed, je wil het pakket toch in China hebben, dus vooruit dan maar. Helaas. Maandag werd er geen pakket meer aangeboden en ook gisteren was er geen postbode te bekennen. Toch maar weer gebeld met de klantenservice van TNT. Eeehhhh, tja........ nu is het pakket helemaal zoek. De mevrouw van de klantenservice wist het nu ook niet meer. Ze zou een melding versturen naar het sorteercentrum met de vraag waar het pakket nou was. En dan zouden we wel iets terughoren. Wanneer? Dat wist ze niet. Lag aan het sorteercentrum.
Ach ja, je moet er wat voor over hebben in zo'n adoptieprocedure. Maar als zelfs TNT gaat tegenwerken, wat staat ons dan nog meer te wachten?
:
Geen trackback:
Trackback link:
Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren