Iedereen heeft het overleefd ......
En niet alleen heeft iedereen het Kinder Vakantiewerk in het dorp overleefd. Iedereen heeft ook nog heel veel plezier gehad ondanks het toch wat mindere weer. Het is een hele drukke tijd geweest, maar de verhalen van de kinderen aan de ouders over wat ze allemaal niet hadden meegemaakt en gedaan maken heel veel goed. De blauwe plekken die ik heb overgehouden aan de berg kids die mij als fundering wenste te gebruiken gaan vast ook vanzelf wel weer over.En het was gewoon heerlijk om alvast te kunnen "oefenen". Ik had de coördinatie over de kids van 4 tot 6 jaar. De leeftijd van onze Yanto dus. Wat is het toch een genot om met kinderen van die leeftijd bezig te zijn. Als ik niet ook nog eens af en toe naar mijn werk zou moeten zou ik wel vaker dit soort dingen doen. Maar ja, nog even fulltime werken en als ons manneke er is dan ben ik meer thuis. Ik blijf in eerste instantie in totaal drie maanden thuis en daarna is het de bedoeling dat ik drie dagen per week blijf werken. Maar ja, het blijft afwachten hoe het met Yanto gaat. Als hij nog totaal geen gtevoel van veiligheid heeft zullen we ons daar toch aan moeten aanpassen. Maar dat zien we dan wel weer.
Op dit moment is het vooral weer wachten. Onze DNC is 02-07-2007. Voor de niet "adoptie-jargon" sprekenden: Documenten Naar China. Op die datum zijn ze dus verstuurd. Nu is het wachten op de LID (Log In Datum). De datum waarop ons dossier ingelogd is in China. Dat wil echter nog niet zeggen dat het dan ook meteen verwerkt wordt. Het komt gewoon op een stapel te liggen bij de andere SN-dossiers die door de vergunninghouders overal ter wereld gematched zijn. Vandaar dat het nog drie tot 6 maanden kan gaan duren voor we echt af kunnen reizen. Helaas. Als ze het dossier uiteindelijk verwerkt hebben en akkoord zijn met de matching (er is ons verzekerd dat ze akkoord gaan) moeten we nog een LOA (Letter Of Approval) gestuurd krijgen. Die moeten we dan weer tekenen en door de vergunninghouder laten terugsturen. En binnen vier tot zes weken daarna kunnen we waarschijnlijk afreizen.
Ik hoop dat voor iedereen nu een beetje duidelijk is welke weg we nog te gaan hebben. Het is in ieder geval hartverwarmend om te merken hoeveel mensen met ons meeleven tijdens de laatste loodjes op weg naar ons manneke.
Een aantal van die mensen start vanavond samen met ons aan de cursus Nederlandse Gebarentaal die door onze docente Wendy Frissen helemaal aangepast is aan onze situatie en de behoefte die wij hebben. Echt geweldig zo iemand die enthousiast met je meedenkt. Iedereen heeft heel veel zin om te beginnen. Helaas kunnen mijn broer en zijn partner vanavond niet meedoen want die zitten nog in Tunesië samen met de kids, maar vanaf volgende week zijn ook zij van de partij.
We zullen nog wel laten horen hoe die eerste avond gegaan is. Het zal wel erg vermoeiend en lachwekkend worden. Verslag volgt, zonder foto's want daar wagen we ons maar niet aan.
:
Geen trackback:
Trackback link:
Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren