Ons adoptieavontuur - Ons weblog

We zijn er nog...

We hebben lang niets laten horen. Sorry daarvoor.
De belangrijkste reden is echter wel een erg positieve: Yanto ontwikkelt zich zo ontzettend snel, dat we alle zeilen bij moeten zetten om hem te kunnen bieden wat hij nodig heeft.
Yanto is onder andere Viataal aan het ontgroeien. Hij is op een punt aangekomen waarop Viataal hem niet meer kan bieden wat hij nodig heeft.
Dat is op zich niet gek, omdat hij eigenlijk al te oud was voor Viataal. Maar hij werd wel toegelaten, omdat zijn ontwikkeling wel paste bij Viataal.

We kregen de moeilijke taak om een school te gaan vinden. Een echte school.
Maar zoals jullie inmiddels wel weten past Yanto niet binnen de bekende vakjes, waarin wij hier in Nederland denken. Yanto heeft hulp nodig in spraak-taal en op sociaal gebied. En die combinatie is voor Yanto wel te vinden, maar in de verkeerde proporties. Hij heeft meer hulp nodig op sociaal gebied en minder (maar wel zo belangrijk) hulp nodig op spraak-taalgebied. Yanto is speciaal.

Na een schifting bleven twee mogelijkheden over: Eindhoven of Hoensbroek. Allebei ver van huis en dat betekend een erg lange reistijd met een taxi. En dat is voor Yanto een moeilijk punt. Hij is namelijk na een schooldag bij Viataal al erg moe en de schooldagen op de echte school zijn langer. Tel daar de reistijd bij op en er blijft niet veel van ons menneke over.
Maar goed, als je moet kiezen tussen twee lange reistijden, dan kun je eigenlijk beide kanten op.

Maar toen kwam Viataal met een idee. Ze hadden tijdens een rondleiding op een school voor Zeer Moeilijk Lerende Kinderen (ZMLK) ontdekt dat de leerkrachten (bijna) allemaal gebarentaal beheersten. Kijk, dat lijkt er een stuk meer op. De verhoudingen kloppen een stuk beter.

En nu is de schoolkeuze dus gemaakt. Yanto blijft in Roermond, maar gaat na de schoolvakantie wel naar een echte school. Weer een flinke stap in zijn ontwikkeling.
Het levert echter ook de uitdaging op om Yanto te moeten leren wennen aan het naar school gaan met een taxi.
Hoe we dat exact gaan doen moeten we nog even bedenken. Het is een grote stap, zowel voor Yanto als voor ons, maar we kunnen hem onmogelijk blijven brengen en halen. Dus zullen we deze stap moeten nemen.

De ‘doofheid’ van Yanto levert hem ook grote voordelen op. Zijn ander zintuigen en zo zijn dusdanig ontwikkeld dat hij heel gemakkelijk heel veel informatie opneemt. En dan hoofdzakelijk visueel. Wat hij ziet kan hij reproduceren. En inmiddels lijkt dat ook op te gaan voor zijn gehoor. Hij praat steeds meer na. Net een papegaai. En dat zorgt ervoor dat hij steeds beter gaat praten.
Zijn geheugen is ook erg goed. Hij onthoudt echt alles. Dingen die hij ziet of hoort. En dat is voor ons soms erg moeilijk, omdat wij het ons niet meer herinneren.

Dit alles zal er zeker voor zorgen dat zijn ontwikkeling in een sneltreinvaart verder gaat en daar zijn we best trots op.

Ook is Yanto duidelijk bezig met een verwerkingsproces. Dit weerhoudt hem er echter niet van om te genieten van alles wat hij doet en om hem heen gebeurt.

Zo, genoeg verteld.
Tijd voor foto’s: