Ons adoptieavontuur - Ons weblog

Alweer een maand voorbij

Waar gaat de tijd toch heen? Wij kunnen het in ieder geval allemaal niet bijhouden.
Ons leven is wat dat betreft toch wel in een stroomversnelling gekomen sinds de aankomst van ons mannetje. De dagen vliegen voorbij, maar gelukkig vergeten we niet te genieten van het geluk dat ons gegeven is.

Yanto ontwikkelt zich in een razend tempo. En hoewel hij nog lang niet op een niveau zit van de "gemiddelde" 6 jarige zien we elke dag weer nieuwe dingen in zijn spel, zijn begrip, zijn communicatie, zijn gedrag enz. We hebben er een dagtaak aan om hem te ondersteunen in die ontwikkeling. Als je hem iets aanbiedt dat te makkelijk is voor hem werkt hij niet mee. Als het te moeilijk is dan volgt er een stressreactie. Het blijft elke dag weer uitdagingen aanbieden, afgewisseld met ruimte waarin hij zelf kan ontdekken en zijn eigen fantasie kan gebruiken. Het beste werkt het aansluiten bij zijn spel en daar nieuwe dingen aan toevoegen, maar dat is niet altijd even makkelijk.

In de afgelopen maand heeft hij volop genoten van de carnaval. Vorig jaar kreeg hij daar nog weinig van mee. Maar dit jaar genoot hij met volle teugen. Hij was er heel duidelijk in dat hij zijn clownkostuum aan wilde en niet het cowboypakje. Samen zijn we naar vier optochten gaan kijken en vooral in België waar met snoep en kleine prulletjes werd gegooid vond hij het prachtig. Maar ook de mooie wagens die bewogen trokken zijn aandacht. Maar favoriet waren toch de wagen met het toilet op en de grote wagen met een congaband. Tja, wc's en trommels staan respectievelijk op 1 en 2 in Yanto's top 10.

Waarom die wc nog steeds zo'n aantrekkingskracht heeft weten we niet. Het is niet het water want hoewel hij de wc spannend vindt, zijn de brillen veel belangrijker. Daar kun je mooi mee klepperen en de afdeling wc-brillen bij de Gamma is dan ook veel interessanter dan de hele Efteling op een zonnige dag.
We gebruiken zijn fascinatie om hem te belonen. Hij gaat bijvoorbeeld sinds twee weken, vier dagen per week naar school. Dat is best zwaar voor hem. Dus daarom zijn we de eerste keer dat hij ook op vrijdag naar school moest na de school met hem naar de Gamma geweest. Dolle pret en helemaal gelukkig. En dat wil je als ouder toch zien, nietwaar?

Daarnaast werken we momenteel met een beloningssysteem. Als hij goed zijn best doet, iets heel goed uitspreekt enz enz dan krijgt hij een "dikke duim". Die mag hij op een bord plakken en als hij tien "dikke duimen" heeft mag hij een cadeau uitzoeken. De eerste keer heeft hij een trommel gekozen, maar de tweede keer (afgelopen week) had hij een verrassing voor ons in petto. Het moest een grote wc worden. Ahum, en nu? Gelukkig hebben we hem kunnen interesseren voor een schommel(bank). Daar is zijn aandacht nu op gericht dus die gaan we binnenkort halen/bestellen. En dan weer op naar de volgende tien "dikke duimen". Vooralsnog is hij tevreden met een "foto" van een schommel uit de printer. Die printer is hem heilig. Telkens als hij thuis is komt hij je vertellen wat je moet zoeken op de computer en uit moet printen. Als hij de printer hoort zet hij een sprintje in om zo snel mogelijk de "foto" te kunnen bekijken, verknippen, verscheuren, laten lamineren of uitprikken.

We horen regelmatig van mensen: "Tjonge, daar hebben jullie de handen wel aan vol." Daar kunnen we volmondig "ja" op antwoorden. Maar we hebben nog nooit zo genoten met onze handen vol. En naast het geluk dat we hebben met Yanto in ons leven ontmoeten we op ons pad ook telkens weer nieuwe mensen met een groot hart die hun deskundigheid maar ook liefde voor de kinderen inzetten om alles uit de kast te halen.

Zo, nu zijn jullie weer een beetje bijgepraat. En nee, de foto's vergeten we niet.........