Ons adoptieavontuur - Ons weblog

De eerste verjaardag in Nederland

Afgelopen vrijdag was een geweldige dag. Yanto's eerste verjaardag in Nederland. Zijn eerste verjaardag in ons gezinnetje.
Maar de pret begon al eerder. Hij sprak al weken over de trommel(s) die hij wilde voor zijn verjaardag. Hoewel hij geen flauw benul leek te hebben van wat een verjaardag is, was het vooruitzicht op een trommel voldoende om zich te verheugen. Maar het concept tijd is hem ook nog vreemd. Om dat een beetje tastbaar te maken voor hem heb ik zitten knutselen aan een klapper waarin ik veertien showtassen heb gestopt met daarin een gekleurd karton voor elke dag, aangepast aan de kleuren die ze op school gebruiken voor een bepaalde dag. Op die showtas zitten stukjes klitteband. Daarnaast hebben we fotootjes en icoontjes van bepaalde activiteiten (papa werken, mama werken, school, poetsvrouw komt, Ludgard komt, met Karel boekjes brengen, mama gaat schieten, papa gaat schieten, verjaardag, sinterklaas, enz enz) gelamineerd en voorzien van het tegengestelde stukje klitteband. Op die manier worden vooruitkijkend op twee weken de activiteiten op die dagen gevisualiseerd voor hem. Elke avond halen we de kaart van de afgelopen dag van de deur en hangen we samen de kaart van de volgende dag op. Op die manier kijken we samen vooruit naar wat we de volgende dag allemaal gaan doen. En als er bijzondere zaken in die week zitten, zoals zijn verjaardag, dan bladeren we samen nog even door de klapper om te tellen hoeveel nachtjes hij nog moet slapen. En dat lijkt goed te werken.

Afgelopen donderdag heeft hij op school zijn verjaardag gevierd. Ik had de avond vantevoren tot heel laat zitten knutselen op trommels gemaakt van karton waar wat snoep en mandarijntjes in zaten. Als trommelstokjes hadden we eetstokjes uit China toegevoegd. Nadat hij heerlijke pannenkoeken had gegeten op school, kreeg hij een cadeautje en werd er nog een spelletje gedaan. En daarna mocht hij de trommels uitdelen. Dat ging prima tot mijn verbazing. Maar hij vond de trommels zelf ook heel mooi. Hoewel hij thuis het proefexemplaar had staan en hij natuurlijk zelf ook nog een trommel had gekregen op school, wilde hij voor hij naar huis ging de andere trommels toch maar weer gaan verzamelen. Erg schattig, maar we hebben hem toch maar uitgelegd dat die voor de andere kindjes waren.

Vrijdagochtend moesten we redelijk vroeg op, omdat de poetsvrouw zou komen. De trommel hadden we ingepakt en toen we hem wakker gingen maken, kreeg hij dat cadeautje alvast. De rest stond beneden. Toen hij de trommel uitpakte was hij verrukt. Een TROMMEL, dat was zijn droom. Hij heeft het ding meegenomen naar de badkamer en niet meer uit zijn zicht gelaten. Nadat hij aangekleed was zijn we naar beneden gegaan. Daar begon hij met het kleinste cadeau dat er lag. een Playmobil setje met een bad, wastafel, kastje en toilet. En toen vond hij het genoeg. Wat wil een kind van zes nog meer? Een wc EN een trommel, dat is alles wat zijn hartje begeerde. We hebben toen samen toch de andere cadeaus nog uitgepakt, maar die eerste twee waren toch het einde.

Daarna zijn we gaan ontbijten. Maar aan tafel moest hij toch even laten weten dat in de speelgoedboekjes op de plaatjes van de drumstellen vijf trommels stonden. Waar die waren gebleven wilde hij weten. hahaha, Nou schat, wat jij niet weet en van ons ook niet hoort is dat die in de kofferbak van de auto liggen en die krijg je vanmiddag van oma. Na het ontbijt en een lekker kopje thee met de poetsvrouw zijn we richting AZM vertrokken om eindelijk afscheid te gaan nemen van dat bandje om zijn hoofd. Hoewel de gehoortest een fiasco werd omdat meneertje echt niet meer geboeid wordt door blokjes waar een piepje in zou zitten, vertrokken we toch met een heerlijk gevoel. Eindelijk een snoetje zonder die indianentooi. Heerlijk. Nog even een tussenstop bij opa en oma in Maastricht en toen gauw naar de bakker voor een vlaai en nog sneller naar huis.

Daar kwamen oma en "oma" Els op bezoek. Die laatste had een heerlijke verjaardagstaart gebakken. Eerst de cadeautjes van "oma Els" uitgepakt en toen kwam de klapper. Drie trommels en een bekken. Samen een heel drumstel. Hij was helemaal hoteldebotel. Hij liep wat op en neer door de kamer en stuiterde van blijdschap. Eindelijk had hij vijf (nou ja vier in totaal) trommels. De losse trommel, die niet bij het drumstel hoorde moest toch echt ook even gemonteerd worden. Samen hebben we toen heerlijk taart gegeten en Yanto een bordje met slagroom. De man of vrouw die verzonnen heeft dat er nog iets anders bij die slagroom hoort is toch echt niet wijs geweest volgens Yanto.

Gisteravond zijn we toen nog, nadat we samen met oma door papa zelf gemaakte frietjes hadden gegeten, naar de buurvrouw geweest die zo lief was om zijn haartjes nog even te knippen. Zo stond hij er vandaag op zijn feestje voor vrienden en bekenden op zijn mooist op.

Vandaag heeft hij lekker uitgeslapen met papa. Mama moest vanmorgen al vroeg naar de kapper. Daarna lekker ontbeten en natuurlijk naar de bakker voor het ophalen van de rest van de vlaai. Jammer genoeg waren een paar mensen door ziekte niet aanwezig (beterschap allemaal), maar daardoor was het niet heel erg druk in huis, wat voor Yanto wel weer prettig was. Hij heeft genoten van alle aandacht en cadeau's die hij gekregen heeft. Hij had heel goed in gaten dat deze dagen voor hem waren. Dat mensen voor hem kwamen omdat hij jarig was en hij dus feest had.

Vanavond is hij doodmoe zijn bedje ingerold en in een onrustige slaap gevallen. Gelukkig heeft hij vanacht een uurtje extra en kan hij een beetje bijtanken want overmorgen is er gewoon weer school.