Ons adoptieavontuur - Ons weblog

Doei doei vakantie

Balen, maar goed. Het is niet anders. Het dagelijkse leven is weer begonnen. Papa gaat weer braaf vijf dagen per week naar het werk en ook mama moet er regelmatig aan geloven. En binnenkort is ook de lange vakantie van Yanto afgelopen.

Jaja, je leest het goed. We hebben vandaag het geweldige nieuws gekregen dat Yanto al 15 september kan beginnen in de behandelgroep van Viataal. Ellie (de cliëntbegeleidster van Viataal die zich een slag in de rondte gebeld heeft om dit voor elkaar te krijgen), je bent een schat. Helemaal super. En dit keer hebben wij dus niets van het gevecht geleverd. Ook onze gezinsbegeleidster Ludgard heeft haar steentje bijgedragen door wat mensen aan het werk te zetten. En dat allemaal voor ons mannetje. Wat willen we nog meer.

We moeten nog even kijken hoe we de zaken aan gaan pakken qua gewenning. We kunnen hem natuurlijk niet de hele dag daar droppen. Dat zou hem weer heel onzeker kunnen maken. Het basisgevoel van veiligheid is er, maar die is echt nog niet rotsvast. Maar ik ben ervan overtuigd dat dat allemaal wel op zijn pootjes terecht komt. Ludgard denkt mee, de mensen van de behandelgroep zitten vol smacht op hem te wachten dus hij valt daar in een gespreid bedje. En wij zorgen dan wel voor een zachte landing. Het wordt gewoon hoog tijd dat hij daar gaat beginnen.

Bang voor andere kinderen is hij niet meer. Integendeel: hoe ruwer hoe liever en meneer deelt zeker zoveel uit als hij incasseert. Tijdens de vakantie zijn we een dagje met de trein naar de Valkenier geweest. Hij heeft de dag van zijn leven gehad. Hoe harder, hoe liever. De achtbaan had een vaste klant erbij en mama maar meedraaien. Met papa in de botsauto's en daarna alleen het luchtkussen op. Eerst eentje waar je moest klimmen en daarna vanaf kon rollen en daarna een gewoon springkussen. Maar daar was hij alleen. Dat vond ie helemaal niets. Het kussen ernaast was erg druk met kinderen een kop groter dan ons mannetje. Dat leek ons een beetje veel van het goede maar hij maakte ons heel erg duidelijk dat hij daar toch echt op wilde. Oké, jij je zin. Na 30 seconden kwam hij ons even de BAHA brengen om vervolgens zich weer in het gewoel te mengen. Hij vond het helemaal super. Er werd van alle kanten gebotst en gestuiterd maar hij deed vrolijk mee. En hij deelde ook regelmatig een por en een duw uit. Nee, die redt zich wel. Dat komt wel goed.

Ook vandaag heeft hij zich even laten gaan nadat hij de hele dag bij oma is geweest. Toen we thuiskwamen stond Rami, ons buurjongetje van zes, buiten. Daarmee heeft hij een hele tijd met de bal gespeeld. Tot onze verbazing want tot vandaag was een bal echt niet interessant. Zo zie je maar, iedere dag iets nieuws. Gisteren was Marcel (de eigenaar van de schietbaan) het onderwerp van de dag. Alles was van Marcel, aldus Yanto. We zijn ook de hele dag zo ongeveer op de schietbaan geweest. Supergezellig. En nee, Yanto gaat niet letterlijk mee de schietbaan op. Bert en ik gaan om de beurt schieten en de rest van de tijd zitten we gezellig buiten onder het afdak wat te drinken en te kletsen. Relaxen op zondag noemen ze dat. Een aanrader hoor. Zeker als een collega van Bert, die vroeger zakelijke contacten had met de eigenaren van de schietbaan, ook even langskomt om weer even gezellig wat bij te praten.

Heel veel meer hebben we momenteel niet te melden. O ja, eigenlijk wel. We hebben onze lieve Yvi te koop staan. (Voor de mensen die niet weten wie Yvi is: dat is onze Mini). We hebben momenteel gewoon niet de tijd om het nodige werk aan het plaatwerk te verrichten en als dat niet gedaan wordt rot de Mini helemaal weg. En dat willen we natuurlijk ook niet. Dus als iemand zin heeft in een geweldig leuke auto met een geschiedenis ......... stuur maar een mail.

O ja, ook nog nieuws van het rechtbankfront. TNT is valselijk beschuldigd van het zoekmaken van ons dossier. Het zoekraken blijkt op het kantoor van de procureur te zijn gebeurd. Het slechte nieuws: het dossier is nog steeds niet gevonden. Het goede nieuws: de procureur komt zelf naar de zitting om de rechter te vertellen dat het dossier bij zijn kantoor is zoekgeraakt. We hopen dat de rechter daar genoegen mee neemt, maar we weten dat pas zeker als de zitting voorbij is.

En dan nu echt niets meer te melden en dus komen hier de foto's weer ........