Ons adoptieavontuur - Ons weblog

Ziekenhuisdag 1: Zonde van de tijd

Vandaag werden we om half twee in het Academisch Ziekenhuis (of moet ik tegenwoordig 'Universitair Medisch Centrum' zeggen???) in Maastricht verwacht.
Nou, we waren ruim op tijd. Om 13.06 uur om precies te zijn. In de hal moesten we ons melden bij de informatiebalie, waar we op werden gehaald door een vrijwilliger van de Unie van Vrijwilligers. Deze erg vriendelijke mevrouw bracht ons naar verpleegafdeling B2. Daar aangekomen werden we door een verpleegkundige naar de kamer gebracht. Yanto mocht zelf een bedje uitzoeken. De reden van dat bedje was ons niet helemaal duidelijk. Yanto zou toch niet blijven slapen. Dit bleek echter niet duidelijk gecommuniceerd, maar het bleek gelukkig wel in zijn dossier te staan. Maar goed, een bedje is altijd makkelijk om te wachten. En dat bleek dan ook onze belangrijkste invulling van vandaag te worden.
Maar goed, er moesten pre-OK-onderzoeken gedaan worden en dat is natuurlijk erg belangrijk.

Eerst werden we door twee verpleegkundigen gevraagd om enkele vragen te beantwoorden. Deze vragen waren onder andere:
- Is Yanto ziek geweest de afgelopen tijd?
- Heeft Yanto allergieën?
- Is Yanto in de buurt geweest van zieke kinderen?
- Heeft Yanto de waterpokken gehad?
- Is Yanto compleet gevaccineerd?

Verder werd gevraagd hoe wij bij Yanto de temperatuur namen? Onthoud deze ene vraag goed.

Vervolgens kregen wij een rondleiding over de afdeling en uitleg over sommige regels.
En toen was het wachten begonnen en dus op naar de speelkamer.

Na ongeveer een half uurtje wachten werden we geroepen dat de KNO-artsen gesignaleerd waren op de afdeling. En dus gingen wij terug naar de kamer.
Daar aangekomen kwam de KNO-arts. Het bleek een arts-assistent te zijn.
Zijn belangrijkste vragen waren:
- Is Yanto ziek geweest de afgelopen tijd?
- Heeft Yanto allergieën?
- Is Yanto in de buurt geweest van zieke kinderen?
- Heeft Yanto de waterpokken gehad?
- Is Yanto compleet gevaccineerd?

Nadat hij vertrokken was zijn we maar weer naar de speelkamer gegaan.
Wederom na ongeveer een driekwartier wachten kwam de kinderarts. Nou ja, dit bleek een co-assistent. Zij luisterde even naar Yanto's hartje en had nog enkele interessante vragen:
- Is Yanto ziek geweest de afgelopen tijd?
- Heeft Yanto allergieën?
- Is Yanto in de buurt geweest van zieke kinderen?
- Heeft Yanto de waterpokken gehad?
- Is Yanto compleet gevaccineerd?

Daarna maar weer terug naar de speelkamer. Toen Yanto terug naar de kamer moest voor toiletbezoek kwam de pedagogisch medewerkster. Zij kwam met een koffertje met spuiten, een beademingsmasker, OK-kleding, enz. Ook een fotoboek zat in de collectie. Dit alles bedoelt om Yanto op de operatie voor te bereiden.

Daarna arriveerde Yanto's eten. Tijdens het eten kwamen drie witte jassen binnen. Dit waren arts-assistenten van de kinderpoli. Tijdens het eten moest nog even naar Yanto's hartje worden geluisterd. En de volgende vragen worden beantwoord:
- Is Yanto ziek geweest de afgelopen tijd?
- Heeft Yanto allergieën?
- Is Yanto in de buurt geweest van zieke kinderen?
- Heeft Yanto de waterpokken gehad?
- Is Yanto compleet gevaccineerd?

Daarna, weer een tijd later arriveerden twee KNO-artsen. Nou, ja. Op het naamkaartje stond Semi-Arts. Yanto zou twee schroefjes krijgen. En ze vroegen of alles goed met Yanto was en zo. En toen vertrokken ze weer.

Daarna begon het grote wachten op de laatste persoon, de anesthesist. Deze zou tussen 17 en 18 uur komen. Maar goed, uiteindelijk is dat een heel belangrijke persoon. En dus moet je wachten. Maar we zagen maar niemand. Wachten, wachten, wachten... We werden er moedeloos van en Yanto begon honger te krijgen en in lichte paniek te raken, omdat hij niets kreeg. Erg vervelend. Wachten, wachten, wachten...
Om 19.15 uur arriveerde ze. En ze had belangrijke vragen:
- Is Yanto ziek geweest de afgelopen tijd?
- Heeft Yanto allergieën?
- Is Yanto in de buurt geweest van zieke kinderen?
- Heeft Yanto de waterpokken gehad?
- Is Yanto compleet gevaccineerd?

Eindelijk mochten we rond 20 over zeven weg. Weg om te gaan eten. En Yanto had het echt helemaal gehad.

Toen hij de kamer verliet begon hij stilletjes te huilen. Hij was vriendjes geworden met kamergenootje Job. En nu moest hij weg. Erg droevig werden we ervan. Maar morgen zien ze elkaar weer terug.

Oh, ja. Herinner je je de vraag over de thermometer nog? Waarom ze die gesteld hebben weet ik niet, maar we hebben in ieder geval geen thermometer gezien.

Morgen om 9.15 uur is het zover. De grote schroefjesdag breekt dan aan. Eindelijk.
Tot morgen.

Oh, ja. Hier zijn de foto's.