Ons adoptieavontuur - Ons weblog

Genieten in het kwadraat

Een jaar geleden wisten we net 5 dagen dat Yanto onze zoon zou worden. Het voelt alsof dat al een eeuwigheid geleden is. Maar sinds een half jaar en 10 dagen mogen we genieten van ons mannetje. En dat doen we volop. Oke, er zijn ook dagen genoeg dat we zouden wensen dat we gekozen hadden voor behang in plaats van structuur op de muren. Achter dat behang is het toch net wat makkelijker plakken. Maar er zijn veel meer dagen, uren, minuten en seconden waarin we ons geluk gewoon niet kunnen bevatten. Wat een rijkdom zo'n kind. Bert roept regelmatig: "Waren we maar wat rijker en wat minder knap." Nou, rijker kan volgens mij niet. En daar is hij het toch wel mee eens.

Vandaag was helemaal een dag waarop we genoten hebben. En Yanto in het kwadraat. We zijn met z'n drieën naar de Efteling geweest. De dag begon wat minder omdat ik Yanto verteld had dat we gingen draaien. Dat is vrij vertaald voor Yanto: we gaan naar de draaimolen. Hij keek al wat vreemd toen we de auto instapten en toen we langs het kerkplein reden ging het mis. Meneer zette het op een krijsen. Logisch bedacht ik al snel. Voor hem staat die draaimolen op het kerkplein en we reden er nog langs ook. Het heeft een hele tijd geduurd voor meneer een beetje bedaarde, maar een heerlijk pedagogisch verantwoord zakje goudbeertjes bracht redding.

De rest van de rit verliep rustig. Bij het tankstation werd nog even wat eten gehaald en daarna werd de rit vervolgd. Bert dacht een kipstick gekocht te hebben voor Yanto maar nadat meneertje de helft op had en toen gebaarde genoeg te hebben bleek dat het geen kipstick was. Bert heeft namelijk de rest op gegeten en die was blij dat hij daarna kon blussen met wat water. Het bleek een pittige gehaktstaaf te zijn. De kleur was ook een beetje vreemd voor kip, maar je weet het tegenwoordig maar nooit. We hadden toen ook meteen de verklaring van het gretige vragen om de cola door Yanto. :-)

Eenmaal aangekomen bij de Efteling was Yanto toch weer even boos. Er was in geen velden of wegen een draaimolen te bekennen. Maar toen we binnenliepen was die bui zo voorbij. Er was zoveel te zien, zoveel te beleven. Hij wist niet waar hij kijken en luisteren moest. Zelfs de spannende geluiden van de Fata Morgana vond hij bijzonder humoristisch. Wij hebben weinig gezien van de attracties. We hebben alleen maar van zijn snoetje genoten. Hij heeft heel wat rondjes gedraaid in vele verschillende attracties, maar heeft nog niet de helft van het park gezien. We moeten dus echt nog een keertje terug. Maar dat doen we met alle plezier en we denken dat er dan best wel wat mensen mee zullen gaan om mee te genieten van de stralende oogjes van ons boefje. De vraag is alleen of we hem dan nog wegkrijgen bij Holle Bolle Gijs. Want dat "papier hier" is helemaal hilarisch. We hebben vanavond via de babyfoon nog een hele tijd papie, papie, papie gehoord. En daarna een schaterlach die volgens mij ook bij de buren te horen was. We genieten dus nog steeds. Maar nu is zijn batterijtje toch echt helemaal leeg en ligt hij heerlijk te slapen en waarschijnlijk te dromen over een mooie dag.

Naast het genieten zijn er ook nog heel veel dingen die geregeld moeten worden. Het goede nieuws is dat Yanto afgelopen dinsdag zijn eigen Baha heeft gekregen. Hij gebruikte tot nog toe een leentoestel, maar heeft nu een mooie zwarte. Tot mijn schrik zette hij die binnen vijf minuten twee keer af in het ziekenhuis. Maar de reden werd me al snel duidelijk. Deze Baha werkt een stuk beter dan het leentoestel waardoor de instelling veel te hoog was. Hij werd helemaal gestoord van het harde geluid. Nu staat het apparaat lager ingesteld en houdt hij zijn Baha gewoon weer op. En één ding is duidelijk: met de nieuwe hoort hij beter. Hij is sinds dinsdag nog meer aan het papegaaien en wat nog mooier is: het gaat steeds beter klinken. Steeds meer woordjes worden redelijk verstaanbaar. Hoewel medeklinkers toch erg moeilijk zijn. En meneertje vindt het ook geweldig om papa en mama te plagen door dingen bewust verkeerd uit te spreken. Tja, het is toch een boefje.

Daarnaast is er nog een (voorlopig) goed bericht. We hebben de oproep voor de OK binnen. Het heeft een hoop energie gekost en heel wat telefoontjes heb ik gedaan, maar goed, de datum is er. Maar nu de reden voor het voorlopig: opname op donderdag 17 juli en OK op 18 juli. Dat betekent dat hij een nacht moet blijven. Nou, dat dachten wij dus niet. Ik heb zowel op de poli als bij het audiologisch centrum als bij het opnamebureau aangegeven dat als het niet medisch gezien onverantwoord is om hem mee naar huis te nemen, hij zowel de nacht voor als na de OK lekker thuis in zijn eigen bedje slaapt. Volgens de arts zou het immers een OK zijn van 's ochtends binnen en 's avonds naar huis. Maar helaas, de arts opereert niet in de OK van het dagcentrum, dus wordt Yanto opgenomen op een verpleegafdeling en dan is het "regel" en "volkomen normaal", aldus twee naar mijn idee wat afgestompte medewerkers van het AZM, dat de kinderen een nacht vantevoren blijven slapen. Uiteindelijk heb ik gesproken met het unithoofd van de verpleegafdeling en die leek uiteindelijk te begrijpen dat we die overnachting niet zomaar weigeren en is bereid om te gaan kijken wat ze kan doen. Uiteindelijk heeft het alleen met geld te maken. Het bed moet 's nachts bezet zijn wil het AZM er geld voor vangen. Als Yanto 's nachts niet blijft, wordt hij na de onderzoeken op donderdag weer uitgeschreven. Dan lopen we het risico (als het unithoofd niets kan regelen) dat er een ander kind in dat bed opgenomen wordt 's nachts (dan krijgen ze wel weer geld voor dat bed) en er geen plaats meer is voor Yanto op vrijdag en dan gaat de OK niet door. Nou, dat risico loop ik graag om Yanto een trauma van weer slapen in een ander bed te besparen. Hoe moet hij weten dat we altijd bij hem blijven ook al slaapt hij even in een ander bed?

Als laatste nieuws kunnen we melden dat we aanstaande dinsdag een ouderadvies gesprek hebben met de lieve mensen van het Audiologisch centrum. Dan wordt een samenvatting gemaakt van wat er tot nu toe aan gegevens zijn uit de testen, de observaties door de psychologe en natuurlijk de gezinsbegeleidster. Vandaaruit gaan we dan kijken naar een school of instelling waar Yanto kan starten. Een volledig passende oplossing is er niet, dat wisten we al voor we Yanto gingen halen. Het wordt dus de beste optie kiezen uit de opties die allemaal niet alles bieden wat hij nodig heeft.

Nou, het is weer een heel verhaal geworden maar nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte van de gebeurtenissen in ons roerige leven. De foto's waar iedereen toch op zit te wachten vinden jullie weer hieronder. Geniet ervan zoals wij van ons mannetje genieten, dan hebben jullie ook allemaal een glimlach op het gezicht.

Een aspirant-Limburger moet op de hoogte blijven van het regionale nieuws. Stel je voor, hij zou nog wel eens een inburgeringsexamen moeten gaan doen.