Een tijd geleden
Inderdaad, een hele tijd geleden dat we nog een bericht geplaatst hebben. Maar we hebben het dan ook behoorlijk druk met ons dondersteentje. Om even terug te komen op het vorige bericht: het is prima gegaan bij oma. Hij heeft inmiddels al een paar dagdelen bij oma gebivakkeerd als we moesten werken en hij heeft daarvan maar één keer een vervelende bui gehad. Maar goed, die heeft ie thuis ook. Iedereen heeft zijn dag wel eens niet, toch?We zijn er wel achter dat een ritje met de trein zorgt voor een langdurig goed humeur. We zijn vorige week zondag naar goede vrienden in Voorburg geweest met de trein. Yanto vond het helemaal geweldig. Hij heeft zijn ogen uitgekeken. Alleen stilstaan op een station is niet leuk. Er moet wel beweging inzitten. Het bezoekje bij de vrienden verliep ook best leuk, hoewel Angeline en Cees 's avonds best moe waren. Maar dat Yanto niet bang is voor mensen werd ook maar weer eens heel duidelijk. Cees is een hele grote kerel die toen hij ons op kwam halen ook nog een lange zwarte leren jas droeg. Maar denk maar niet dat Yanto zich daardoor geintimideerd voelde. Integendeel, die grote vent is heel handig als je aan het plafond wil zitten. De hele week na het bezoekje had ons mannetje een geweldig humeur. Dus, dat wordt regelmatig treinen. Waarschijnlijk tot frustatie van de mensen in de eerste klas. Met de Lentetoer is het momenteel goedkoper om eerste klas te reizen. Maar Yanto is toch echt niet van plan om heel stil te zijn.
Maar ons mannetje heeft nog een passie en die is iets goedkoper. Er is niets leukers dan knoeien met water. Het maakt niet uit of dat nou in het zwembad, in de badkuip of gewoon met het afwaswater is. Iedere kraan trekt hem aan als een magneet. Elke waterslang lijkt hem wel te roepen. We moeten dus heel goed opletten want hij heeft al heel wat kranen eens goed opengezet. hahaha
Hij is inmiddels goed op weg met het begrijpen van ons Limburgs dialect. Onvoorstelbaar hoe snel dat gaat. De dagelijkse dingen begrijpt hij perfect en als hij twijfelt en wij hebben vergeten te gebaren (we gebaren nog steeds omdat we het belangrijk blijven vinden dat hij dat ook leert), gebaart hij om bevestiging te krijgen. Echt niet te geloven hoe makkelijk hij dingen oppikt. Hij is momenteel al zover dat hij de volgorde van tijd door heeft. Hij zit het liefst iedere dag een uur in bad, maar door zijn droge huidje is dat niet verstandig. Hij gaat dus om de dag in bad. Maar hij begint als hij nog in bad zit al te onderhandelen over de volgende keer. Hij gebaart en roept dan: "a-en?" Onze standaard reactie is dan "overmorgen" in woord en gebaar. Daarop volgt eerst zijn "straks", daarna "vanavond" en hij sluit af met "morgen". Hij heeft perfect door welke nog het langste op zich laat wachten en bewaart die voor het laatste. En dat terwijl tijd zoiets abstracts is, dat wij nog lang niet verwacht hadden dat hij dat door zou hebben.
En dan het praten. Tja, wat zullen we daarvan zeggen. Hij vindt het prachtig om geluiden te maken en ons na te doen. Hij probeert heel veel na te zeggen, maar met name de medeklinkers blijven heel moeilijk. Die lijkt ie niet altijd goed te horen (dat wordt nog een stuk beter met de vaste BAHA) en het mondbeeld passend bij een medeklinker is hem natuurlijk vreemd. Een groot voordeel is dat hij erg nieuwsgierig is naar hoe het praten aanvoelt. Hij voelt telkens aan onze keel of voor onze mond hoe geluiden voelen. En dat is heel belangrijk om goed te leren praten. Maar voor ons is het belangrijkste dat ie leert communiceren. Of dat nu met praten of gebaren is, is niet belangrijk. We willen dat ie allebei zo goed mogelijk leert op een geleidelijke manier. Het plezier dat ie nu heeft in communiceren is goud waard en moet bewaard blijven!
Morgen komt de psychologe op bezoek en gaan we samen een plan de campagne maken om de instroom naar school zo geleidelijk mogelijk te maken voor ons mannetje. Helaas was ze vorige week ziek, anders was dat traject al ingezet. Er moet tenslotte nog een heel indicatietraject doorlopen worden omdat hij naar speciaal onderwijs toe moet. Maar goed, we zijn heel benieuwd naar wat zij van zijn ontwikkeling vindt.
En wat het schroefje betreft .......... juist, we wachten nog steeds af.
:
Geen trackback:
Trackback link:
Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren