Weer een stapje verder
Afgelopen dinsdag mochten we dan eindelijk naar de juiste KNO-arts in het AZM. En aangezien de afspraak niet afgebeld werd, zijn we 's middags vrolijk vertrokken naar Maastricht. Toen we aan de beurt waren werden we naar binnen geroepen door een bijzonder vriendelijke en vrolijke arts.Zijn eerste vraag: Jullie willen een schroefje voor Yanto? Krijgen jullie een schroefje. Nou ja, twee.
Zijn tweede vraag: Willen jullie ook meteen andere oren voor Yanto?
Lekker duidelijk, niet er omheen draaien. Heerlijk. Hij heeft natuurlijk toch wat meer info gegeven. Er worden twee schroeven geplaatst bij kinderen i.p.v. één omdat het vastgroeien van een schroef ongeveer 3 maanden duurt. Aangezien kinderen nogal eens vallen en het risico bestaat dan dat de schoef los gaat zitten waardoor de Baha een tijdje niet gebruikt kan worden, wordt er alvast een reserveschroef geplaatst. Op een van de schroeven wordt na drie maanden een opzetstukje geplaatst en dan pas kan de Baha daarop gezet worden.
Wat zijn oren betreft zijn er twee mogelijkheden. Reconstructie door middel van ribkraakbeen. Een lange weg van operaties met geen enkele zekerheid op een mooie afloop. Of het plaatsen van protheses met behulp van schroefjes. Die schroefjes zouden dan gelijktijdig met de schroefjes van de Baha geplaatst kunnen worden.
We hebben in ieder geval besloten (voorlopig) niet voor de reconstructie te gaan. Wel gaan we een afspraak maken om ons te oriënteren over de mogelijkheden van protheses. Als we voor de protheses zouden gaan, zal dat waarschijnlijk niet gelijktijdig gebeuren met het plaatsen van de schroef van de Baha.
Wanneer we voor het plaatsen van de schroef voor de Baha kunnen gaan weten we niet, maar volgens de arts zou dat niet heel lang hoeven te duren.
We wachten maar weer af. Zijn we ondertussen heel bedreven in.
:
Geen trackback:
Trackback link:
Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren