Kerstwensen 2010

Bij deze ontvangen jullie onze digitale kerstkaart.
Natuurlijk zouden wij iedereen wel persoonlijk een kaart willen sturen, maar dat is helaas niet haalbaar.

Als je een grotere afbeelding wil bekijken, klik dan op de kaart.

Geplaatst door Bert op 24 December 2010 om 19:33 uur.

Alweer drie jaar ........

Kunnen jullie het je nog herinneren? Zo zag ons boefje er uit op 26 november 2007.
______________________________________________________________________________


Zo is het zomervakantie en zo is het alweer bijna kerst. Er zitten drie maanden tussen die voorbij gevlogen zijn.
Yanto is dit jaar gestart op school in hetzelfde groepje als afgelopen jaar, maar wel met andere kinderen. Hij geniet elke dag weer van school en glimlacht als het busje 's ochtends stopt voor ons huis. Zijn schoolwerk gaat elke week weer vooruit en zijn sociale vaardigheden ook. Hij begint steeds meer aandacht te krijgen voor de kinderen om hem heen. Dat is natuurlijk heel erg positief omdat dat belangrijk is voor zijn ontwikkeling, maar ook omdat het een hoop plezier op kan leveren voor hem.
Ook het zwemmen gaat (langzaam) vooruit. Onder begeleiding van zijn "privé-begeleidster" op school is hij naar een hoger groepje geplaatst waar minder ruimte is voor spelen en meer tijd voor "leren zwemmen". En daar is meneertje heel erg trots op.
En de stap die hij in januari gaat zetten maakt hem nog trotser. Dan mag hij door naar groep 2. Nu betekent dat niet zoals op een normale school dat hij in de zomervakantie is blijven zitten en nu overgaat. De groepen worden ingedeeld naar het niveau van de kids. Daarbij wordt gekeken naar de leeftijd, maar nog meer naar het huidige niveau en de te verwachten ontwikkeling. Yanto ontwikkelt zich nog steeds en door de komst van een nieuw kindje in groep 1 per januari, wordt hij nu overgeplaatst. Aan de ene kant natuurlijk weer heel spannend voor ons allemaal, maar hij komt in de klas bij een groot aantal kinderen waar hij vorig jaar ook bij in de groep heeft gezeten. Dus helemaal nieuw wordt het niet. Deze week is hij een keer gaan "oefenen" in groep 2 en dat is supergoed gegaan.
Het praten gaat ook steeds beter. Hij praat de hele dag. Tegen ons, tegen zichzelf en steeds meer ook tegen anderen die hij wel of niet kent. Daarnaast loopt hij heel regelmatig zingend door het huis. Op dit moment zijn dat de kerstliedjes natuurlijk. O, denneboom en Jinglebells zijn favoriet. Vooral die laatste beluisteren wij met plezier. Zijn versie klinkt namelijk als:"Bingeban, bingeban". Maar wat is het genieten als je dove zoon na drie jaar door het huis loopt te zingen.

Want ja, het was 26 november alweer drie jaar geleden dat we onze zoon in onze armen mochten sluiten. Drie jaren die zijn omgevlogen. Maar al heel snel hadden we het gevoel dat we nooit alleen geweest zijn en hij er altijd al bij heeft gehoord. En dat horen we van de mensen om ons heen ook. Hij draait met gemak iedereen om zijn pinkje. Nog steeds. Ondanks een wat minder goede vooruitgang: meneertje kan beter praten dus heeft hij de kunst van het vloeken ook onder de knie. En hij weet precies welke woorden tot de categorie "vieze woordjes" behoort. De grijns op zijn smoeltje verraadt hem keer op keer.

In de herfstvakantie zijn we maar weer eens een weekendje weg geweest. Deze keer met oma, "oma Els", oom Mark, tante Dianne, neef Bas en nichtje Kim. We hebben drie dagen in een "driehoekhuisje" gewoond. Yanto heeft genoten ondanks de soms drukke momenten wanneer we met 9 personen in ons 6 persoons huisje zaten te eten of een spelletje zaten te doen. Hij kan steeds meer aan en doet veel meer mee met de mensen om hen heen dan vroeger. Mooie ontwikkelingen om mee te mogen maken.

In de afgelopen maanden hebben we zijn achtste verjaardag gevierd. Al weken vantevoren was hij helemaal hoteldebotel. Hij wist precies wat hij wilde hebben: "Blomma blomma". Nu hoor ik jullie denken:"Een watte?". Zoek op google maar eens op Smila Blomma, Smila Bagge en Smila Starna. Dat verklaart een hele hoop. Ze zijn te krijgen bij de Ikea, de winkel waar Yanto helemaal verliefd op is. De uitstapjes naar de Gamma zijn inmiddels al een tijdje vervangen door tripjes naar de Ikea. Van Sinterklaas heeft ie dan ook een t-shirt gekregen in de kleuren van de Ikea met het logo erop. Hij was de koning te rijk. Uiteraard heeft hij een hoop cadeaus gekregen met zijn verjaardag en sinterklaas. De kleine dingen waardeert hij dan het meest. En voor bijna alles zegt hij dan heel lief "dankjewel". Net als tijdens het eten waarbij hij zo goed als elke keer na twee happen ons aankijkt en zegt: "Lekker, lekker."
Kortom, wij gaan weer een geweldige kerst tegemoet met ons kereltje. Hij is vrolijk, heerlijk ondeugend, leergierig en vooral een onze kerel. En dat weet hij. Hij zegt regelmatig dat China leuk was, maar Nederland is leuker en daar wil hij blijven. Een mooier cadeau kunnen we niet krijgen voor kerst dit jaar.

En dan nu natuurlijk weer wat foto's........

Er is geen hoekje op de Ikea-site dat Yanto nog niet heeft ontdekt.

Kijk, dit is nu een Blomma Blomma.

Ik ben echt niet ondeugend hoor!!!

Alweer cadeautjes uitpakken naast lieve Monique en Nico.

Lang zal ik leven, lang zal ik leven....... trek mij aan de oren ........

Oei oei, sinterklaas weet niet wat een Blomma Blomma is. Ff uitleggen anders komt het niet goed.

Gauw dooreten want oom Mark heeft altijd grote honger.

Geplaatst door Lilian op 15 December 2010 om 13:30 uur.

Skool, waal ..........

Even ondertitelen: School, wel.
Jaja, ons mannetje gaat steeds beter praten. En wat nog leuker is: hij klets lekker plat Limburgs!!! Het moge duidelijk zijn dat zijn taalvaardigheid en uitspraak nog lang niet op een "normaal" niveau zijn, maar gezien de korte tijd in de "horende" wereld en het grote pakket aan nieuwe dingen die hij elke dag weer op zijn bordje krijgt gaat het super, super, super goed.

Helaas kon hij gisteren even niet naar school. Meneertje was ziek, nou ja ziek. Hij was al een aantal dagen niet fit en at wat minder. Niets voor Yanto. En gisterochtend bleek waarom. Hij had een aantal zweertjes rond zijn mond en neus. Tja, dan is er maar één conclusie mogelijk: krentenbaard. Omdat de huid rond het schroefje van de BAHA ook weer erg geirriteerd was heeft hij voor alle zekerheid van de huisarts een kuurtje gekregen. Maar gisteren hebben we hem dus thuis gehouden. Tot frustatie van Yanto. Hij gaat zo graag naar school dat hij dan ook echt boos is als hij niet mag gaan wanneer hij weet dat de andere kindjes wel naar school mogen. Maar vandaag mocht hij weer, dus hij weer blij. En wij dan natuurlijk ook. Ik had nooit gedacht dat ik (excusez les mot) zo'n sentimentele trut zou worden. Maar het is echt zo. Als je kind lacht, ben je als ouder gelukkig. En wat hadden de leerkrachten gelijk met de opmerking dat de kinderen geen heimwee hebben, maar de ouders als de kids van huis zijn. De kids van Yanto's school gaan elk schooljaar op kamp. Na lang getwijfeld te hebben, hebben we besloten hem in ieder geval de kans te geven om te genieten van het kamp en we hebben hem dus mee laten gaan. Van huis van maandagochtend tot vrijdagochtend. Wat waren we blij toen we hem weer konden halen, hoewel we een paar keer gebeld hadden en we telkens te horen kregen dat meneertje het geweldig vond en meer genoot dan wie dan ook. Tja, wat wil je als meneertje, als je hem wegbrengt en dat iets langer duurt dan hem lief is, tegen je zegt: "Mama, doei doei, Yanto kamp."

En dan is het ineens zomervakantie. Yanto was toe aan ontspanning ook al gaat hij heel graag naar school. We hebben dan ook heerlijk genoten van de vakantie. De eerste drie weken moest Bert nog werken dus hebben Yanto en ik veelvuldig gebruik gemaakt van de speeltuin die gebouwd is aan het eind van ons straatje. Echt geweldig. Alles is aanwezig (nou ja, meer dan genoeg maar een zwembad hebben we nog niet) en Yanto geniet met volle teugen. Hij zoeft van de kabelbaan, draait in het tonnetje, schommelt zich een ongemak en ligt heerlijk te relaxen in de "vogelnestjesschommel".

De laatste drie weken van de vakantie had papa ook vrij. We hadden totaal geen plannen om ook OP vakantie te gaan. We zouden een aantal dagtripjes maken. Maar dat verliep anders. Via de buurvrouw van oma hoorden we over vakantieveilingen.nl. Een site waar vakanties geveild worden. Het is dan wel echt last-minute. Hoewel we huiverig waren voor Yanto's reactie op plotselinge plannen, hebben we toch een vakantie geboekt. Het werd een vakantie op vakantiepark Hengelhoef in België. Het leuke was dat er bij het verblijf een ballonvaart inbegrepen zat. En aangezien oma al jaren droomt van een ballonvlucht is zij lekker meegegaan op vakantie. De reactie van Yanto was super. Hoewel er ook wel spanning te zien was in zijn gedrag, overheerste het enthousiasme. Ons verblijf in de stacaravan was geweldig, ondanks het wat druilerige weer. Helaas ging echter de ballonvaart niet door doordat er teveel wind stond. Maar daar zat weer een goede kant aan. Als compensatie kregen we een gratis midweek of weekend aangeboden. Dat is toch mooi meegenomen.
Echter, dat leverde een praktisch probleem op. We hebben immers niet meer zoveel vakantie dit jaar. De herfstvakantie zat al vol met plannen, waarvan de verjaardag van Yanto een hele belangrijke is. En met kerst heeft Bert geen vrij helaas. Wat nu? De bon zomaar laten verlopen vonden we ook doodzonde. Oplossing? We zijn de laatste week van de zomervakantie wederom met z'n vieren op vakantie vertrokken. Deze keer nog meer last-minute. Zaterdagmiddag boeken en op maandag vertrekken. Deze keer hebben we gekozen voor Vakantiepark Prinsenmeer in Asten. Ook hier hebben we weer genoten van ons verblijf. Dan kan "Red mijn vakantie" roepen wat ze willen over de Oostappengroep. Wij hebben twee geweldige weken gehad voor in totaal 180 euro. Wie kan dat nog zeggen in deze tijd.

Dat we op de vakantie konden besparen was ook wel mooi. We moesten immers voor onze kleine grote vent een nieuwe slaapkamer aanschaffen. Zijn bedje van 160 cm werd toch echt te klein en zijn broeken en shirts te groot voor de eendeurs slaapkamerkast. Dus hebben we zijn oude bedje verkocht via Marktplaats en een nieuw bed gekocht. Helaas was de kast niet meteen op voorraad maar inmiddels is de slaapkamer compleet. En Yanto supertrots dat het blauwe bed naar "het kleine kindje" is en hij nu een echt "grote-mensen-bed" heeft.

Maar goed, genoeg geschreven. Hier komen de foto's van onze grote kerel met zijn inmiddels flink lange haren......

Whoheeeeeee, laten laten we hopen dat de rem werkt.

Yanto's vaste tekst tegen de duwer: Lang, hoog, snel.

Kan iemand mij vertellen waar de uitgang is. Die Belgen zetten overal bordjes met "Andere richtingen"

Net knikkeren, maar dan met grote vingers.

Lekker en gezellig dat buiten eten. Wel hopen dat er geen eikel in mijn soep valt.

Mama, wil jij een soepbal? Ik vertrouw het niet. Wie weet is het toch een eikel.

Doe me dat maar eens na. Voeten plat op de grond en de billen net boven de grond. En niet omvallen!!!!

Grote-mensen-bed. En trots dat ie is.

Mama, we moeten op kamp. Wil je wel eens aan de kant gaan?

Geplaatst door Lilian op 07 Oktober 2010 om 20:34 uur.

Yanto groeit als kool...

Niet alleen in de hoogte, maar ook qua ontwikkeling.
Yanto presteert op school erg goed en ook thuis zien we dat hij zich steeds meer bijleert.

Zo kent hij inmiddels alle dagen van de week en zat hij zojuist in de auto de weekdagen op te sommen met exact wat hij welke schooldag moet doen. En dat alles in redelijk verstaanbaar Nederlands met een vleugje Limburgs.

Maar dat is nu. Laten we eerst even terugkijken naar het verleden, want daarvan hebben jullie nog het een en ander gemist.
We kijken terug naar Pasen.

Yanto begint langzaam te beseffen wat bepaalde feestdagen inhouden.
Zo weet hij van Sinterklaas en van de Kerstboom, maar wil hij ook het liefst iedere maand wel een keer jarig zijn.
Dus ook van Pasen weet hij van de Paashaas en het verstoppen van eieren.
Op zondagmorgen kon hij bijna niet wachten, maar de Paashaas moest nog snel aan de slag met de eieren. We moesten even improviseren om Yanto nog even bezig te houden.

En dus moesten Yanto z'n haren nog even gewassen, moest hij op het gemak aangekleed worden en oh ja, de was moest nog aangezet worden.
En daarna op weg naar beneden.

Hij stoomde bijna direct door naar buiten, waarbij hij de eieren in de serre voorbijliep. Buiten aangekomen zocht hij in no-time de eieren bij elkaar.
Toen hebben we hem toch nog maar even op de eieren gewezen die nog verstopt moesten liggen.
De Paashaas had namelijk de lege doosjes achtergelaten en we wisten dus zeker dat er nog eieren moesten liggen.
Ook de eieren in de serre waren zo bij elkaar gezocht totdat de doosjes vol waren.

En toen wilde Yanto eigenlijk direct naar oma, maar niet voordat de eerste eieren waren opgegeten.
Toch niets lekkerders dan een lekker eierenontbijtje met pasen.

Na het ontbijt naar oma gegaan.
Daar aangekomen hoorden we dat de Paashaas iets heel geks had gedaan. Hij had namelijk niet alleen eieren verstopt, maar ook een cadeau. Waarom de Paashaas dat had gedaan weten wij ook niet.

Yanto hoefde maar alleen in de garage te zoeken. Omdat het had geregend had de Paashaas niets buiten verstopt. Ook bij oma was het doosje van de eieren zo vol.
En toen vond Yanto zijn cadeautje. De Paashaas had een Karcher kinderhogedrukreinigerset (Mooi Scrabblewoord) voor Yanto achtergelaten.

Een weekje later moesten we de Volvo poetsen en Yanto wilde ook iets doen. En dus sloten we zijn hogedrukreiniger aan en mocht hij de auto van papa poetsen.
De foto daarvan vinden jullie onderaan.
Het leuke is dat deze hogedrukreiniger best een aardige waterdruk heeft, maar dan zonder enige electrische of mechanische ingredienten. Gewoon een kleine spuitopening, waardoor het water lekker krachtig naar buiten spuit zonder enige gevaar voor kinderen.

En dan nog een verhaal over de meivakantie. Dat was een generale repetitie en premiere in een.
We zijn voor de eerste keer sinds ons China-avontuur op vakantie geweest. Het was wel een korte vakantie, maar de ideale manier om Yanto te laten zien dat we vanaf China iedere keer weer terugkomen in ons huisje als we ergens anders gaan slapen.
We hebben een midweekje vakantie gevierd in Centerparcs De Eemhof in Zeewolde, Flevoland.
Best ver weg van huis, maar toch kort genoeg bij om naar huis te kunnen rijden als het nodig mocht zijn.

Yanto vond het best wel spannend en vroeg enkele keren of hij terug mocht naar zijn blauwe bedje als de vakantie klaar was. Ook wilde hij weten of hij zijn speelgoed mocht meenemen op vakantie en, nog veel belangrijker, of dat speelgoed ook weer mee naar huis mocht als de vakantie klaar was.
Nadat we dat allemaal hadden bevestigd leek hij gerust. Maar gelukkig kennen we Yanto goed genoeg om te weten dat hij dan toch nog van binnen erg nerveus kan blijven.
Daarom hebben we voor hem een kalender gemaakt met pictogrammen en op de laatste dag zijn blauwe bedje. Dan is hij er toch iets meer gerust op.

We kunnen trouwens vertellen dat Yanto's WC-fixatie ver voorbij is. Hij verzameld nu kaarsjes en wel de Brise geurkaarsjes, die met een magneetje in een Brise glaasje of blikje kunnen worden geklikt.
In ieder huis waar hij komt wil hij toch nog even op de WC kijken, maar dan is het ook klaar. We zijn hier erg blij mee.

Zondagavond werden de koffers gepakt en voor Yanto was een heel rolkoffer gereserveerd voor zijn Brise kaarsjes, glaasjes en blikjes.
Maandagmorgen werden de koffers in de auto geladen en werd de fietsdrager op de andere auto gezet, want Yanto kreeg twee fiets-oma's mee: Oma Leen (zijn echte oma) en Oma Els (zijn reserve-oma).
De oma's wilden twee fietstochten gaan maken en dan heb je de fietsen nodig en dus namen we die op de fietsdrager mee. Spannend, want ik (Bert) had nog nooit met zo'n ding achter mijn auto gereden.
Nadat de koffers en de fietsdrager in cq op de auto zaten vertrokken we naar Molenbeersel om oma Els op te halen.
Oma Els vond het geweldig dat het vakantietijd was en al snel waren we klaar voor vertrek. Daarbij haar man en een huilende Laika, hun hond, achterlatend.
Op weg naar Neeritter voor oma Leen. Ook daar waren we snel klaar en kon de grote rit beginnen.

Onderweg, ter hoogte van Boxtel, was het tijd voor een picknick op een parkeerplaats. We vonden een lege picknickbank en dus konden de spullen worden uitgeladen. Oma Leen houdt niet van half werk en had uitgebreid ingeslagen. De picknicktafel werd voorzien van een tafellaken. De koffie, broodjes, kwarktaart en de noodles voor Yanto werden op de tafel gezet. Het was reuze gezellig en lekker.
Daarna verder met de rit naar Flevoland.

Om ongeveer 14.30 uur kwamen we aan bij De Eemhof en checkten we in. Tegenwoordig doe je al het voorwerk op het internet en krijg je de sleutels in de auto. Daarna nog even moeten wachten totdat de poort open ging en toen konden we naar het huisje. Mooi gelegen naast het water en kort bij alle faciliteiten. Een echt mooi geslaagde voorkeursboeking.

Yanto vond het een mooi huisje. Eerlijk gezegd vond ik, Bert, dat ik al in mooiere huisjes had geslapen. Maar tijdens een vakantie is een huisje minder belangrijk. Je bent toch het overgrote gedeelte van de tijd buitenshuis(je).

Nadat we alle spullen hadden uitgeladen en een kopje koffie hadden gedronken, moesten we de auto's wegzetten en hebben we aansluitend even het park verkend. Ook hebben we maar direct een bowlingbaan gereserveerd voor die avond.

Daarna terug naar het huisje voor een avondeten met tomatensoep en brood(jes). De tomatensoep hadden we thuis gemaakt en ingevroren meegenomen, zodat we ons geen zorgen hoefden te maken over het eerste avondeten.

Het bowlen die avond was erg leuk. Yanto had dat nog nooit gedaan (Overigens oma Els ook niet) en vond het erg leuk. Jammer genoeg voor hem heeft hij niet gewonnen die avond. Daarna heeft Yanto de klimtoren nog uitgebreid verkend. Naar boven, weer naar beneden en weer opnieuw. Er kwam geen eind aan. Uiteindelijk toch maar terug naar het huisje en was het bedtijd voor Yanto, die nog even wakker heeft gelegen, maar daarna als een roosje heeft geslapen.

's Morgens was het tijd voor het eerste gezamenlijke ontbijt. Yanto vond dit erg gezellig. Hij vond het wel vreemd om met zijn oma en oma Els samen te ontbijten, maar genoot zienderogen van het gezelschap.

Oma en oma Els gingen fietsen en Yanto, papa en mama gingen zwemmen. Lekker relaxed alles ingepakt en vertrokken. 's Middags nog even gebowld met zijn allen en daarna naar het huisje. Tegen het eind van het uurtje bowlen gaf Yanto aan dat hij het niet meer leuk vond. De geluiden waren: "Te hard." Daar begint hij steeds meer over te vertellen. Hij is de fase waarin echt alle geluiden leuk waren voorbij en begint nu echt te genieten van bepaalde geluiden en andere te ontwijken.

Woensdag zouden wij naar het Dolfinarium gaan. Toen wij 's morgens wakker werden regende het flink. Kortom, geen leuk weer om naar de dolfijnen te gaan. En dus zijn we gezellig samen naar de action factory geweest. Oma en oma Els gingen nog een beetje oefenen met Skip-Bo, een kaartspel waaraan we verslaafd zijn. Ook zijn we nog gaan zwemmen. Yanto vindt duiken erg leuk en onze vaste bezigheid in het zwembad was dan ook Yanto overgooien. Letterlijk Yanto van je af gooien en in het water laten vallen en vervolgens hem weer terug de andere kant op gooien. Hij kreeg er geen genoeg van.

Donderdag na het ontbijt de beide oma's weggebracht naar de Oostvaardersplassen. Zij gingen daar fietsen. Yanto en mama bleven lekker in het huisje en hebben zich heel relaxed voorbereid op de laatste keer zwemmen van deze vakantie. Daarna gaan eten in de action factory (Yanto kreeg een lekkere pannenkoek).
's Avonds is Yanto weer een beetje op tijd naar bed gegaan, omdat we vrijdag op tijd op moesten staan. Wij hebben allemaal al een heel groot deel van de koffers ingepakt en zijn daarna nog lekker gaan Skip-Bo-en. We hebben erg veel gelachen.

De terugreis op vrijdag verliep heel voorspoedig. Zonder files. Bij terugkomst zijn we nog even naar Stramproy gereden. We hebben als afsluiting van de vakantie nog gezellig gegeten bij 't Opsjupperke.
Lekker en gezellig eten voor weinig geld. Het was een mooie afsluiting van een mooie vakantie.

Yanto heeft erg genoten van de vakantie, maar na terugkomst bleek hij toch heel erg in spanning te hebben gezeten. Hij heeft toch erg met de vraag gezeten of hij nog terug zou gaan naar ons huis. Dit bleek doordat hij de zaterdag en zondag best veel gehuild heeft en er soms erg veel agressie uit hem moest. Heel erg om dat te moeten aanzien, maar door uiteindelijk toch met hem op vakantie te gaan en te laten zien dat wij hem nooit meer alleen laten, is de enige mogelijkheid om hem dat vertrouwen te geven. Hoe hard het ook mag zijn om hem na de vakantie zo te zien.

Zo. Nu de foto's:

Mama, volgens mij moet de paashaas naar de dokter. Die eitjes kleuren zo raar.

Een cadeau van de paashaas? Leuk, maar papa heeft de nodige moeite alles los te krijgen.

En toen had Yanto een eigen Kärcher. Van de paashaas. De Neeritterse paashaas wel te verstaan. Andere paashazen geven alleen eitjes.

Yanto's nieuwe passie: Op de achtergrond branden een hele berg kaarsjes. En die glaasjes en blikjes waar die kaarsjes in staan moeten af en toe afgewassen.

Onderweg naar Centerparcs de Eemhof. Bij Boxtel even picknicken op de parkeerplaats. Het tafelkleed werd gesponsord door oma uit Neeritter, die op de foto een broodje de schrik van zijn leven bezorgt.

De bagage van Yanto: Een koffer vol kaarsjes!

En tegenwoordig drinkt Yanto melk van de bruine koe.

Oma Els leert Yanto bowlen... of Yanto leert oma Els bowlen.

Iedereen mag natte haren krijgen. Yanto denkt daar anders over en heeft z'n eigen paraplu meegenomen.

Mini airkockey. Op de goede maat voor Yanto. Mama krijgt een kreukel in haar rug.

Yanto in het vakantiebed van oma. Oma zet haar tandjes in een kommetje. Bij Yanto is dat moeilijk en dus legt hij dekseltjes in het kommetje.

Goede opvoeding: Op terugweg wil Yanto ook koffie en dus krijgt hij ook een beetje echte Burger King-koffie. (Overigens ontzettend lekkere koffie!)

Het begin van de kermis in Haler: Ook Yanto laat zijn eigen ballon wegvliegen. Het kaartje is helaas nooit teruggekomen. Zal wel last van de aswolk hebben gehad.

Yanto in de speeltuin in Hunsel. Hulde aan het groepje vrijwilligers, die deze speeltuin beheren en onderhouden.

Geplaatst door Bert op 25 Mei 2010 om 17:37 uur.

Het leven raast voort.......

en wij razen mee. Vooral Yanto gaat als een razende roeland door het leven. Hij beweegt mee met alles dat op zijn pad komt. En wij kunnen alleen maar genieten en trots zijn.

Sinds ons laatste bericht is er weer heel wat gebeurd. Ten eerste is Bert vergeten de beloofde foto's te plaatsen. We hebben dikke pakken sneeuw gehad, Yanto heeft heel veel geleerd op school en thuis en wij leren elke dag weer van hem.
Voor een stelletje controlfreaks is het soms nog steeds moeilijk om te volgen in plaats van te leiden. Maar vaak kan het niet anders. Yanto geeft het tempo aan en wij volgen zijn stappen. De ene keer gaan die heel hard en de andere keer is het een pas op de plaats. Maar meestal is het rennen geblazen. Ook op school gaat hij erg snel. Ongeveer een maand geleden zijn we op gesprek geweest om een wat beter beeld te krijgen van zijn ontwikkelingen daar. Uiteraard wordt er iedere dag geschreven in het heen en weer schriftje, maar daar is voor ons niet genoeg uit op te maken wat hij nu precies kan en waar hij mee bezig zodat we daar thuis op een leuke ontspannen manier op aan kunnen sluiten.

Tijdens dat gesprek kregen wij het gevoel dat het allemaal erg goed gaat. Yanto voelt zich geweldig thuis op school. Hij is kwaad als hij een keer niet naar school kan als hij ziek is of een doktersafspraak heeft. Hij presteert steeds beter en met name schoolse vaardigheden als deelnemen aan de kring, geconcentreerd een werkje maken, op je beurt wachten enz verbeteren elke week. En dat zijn toch wel belangrijke factoren die een verdere groei bevorderen. Uiteraard is het heel moeilijk om te bepalen of zijn ontwikkeling snel genoeg gaat. Er is immers geen vergelijkingsmateriaal. De combinatie van zijn leeftijd waarop hij naar Nederland is gekomen en zijn "doofheid" in de eerste vijf levensjaren maken dat hij uniek is in zijn soort. En dan is er natuurlijk nog simpelweg zoiets als karakter en persoonlijkheid. Over dat laatste hebben we helemaal niets te klagen. Hij is het grootste deel van de tijd een zonnetje dat plezier heeft in het leven. Hij geniet van alles dat op zijn pad komt. Hij gaat zelfs lachend naar de tandarts waar hij toch al twee keer een paar flinke behandelingen heeft gehad. Maar aan de andere kant toont hij ook heel duidelijk verdriet en boosheid. Hij stopt dus zeker niet alles weg. Naar onze bescheiden mening is hij op een goede weg.

Carnaval was echt een feest voor hem dit jaar. Het is zijn derde keer en deze keer begreep hij echt wat er aan zat te komen. Hij was heel duidelijk in welk pakje hij aan wilde: CLOWN!!! Aangezien hij compleet uit zijn oude pakjes was gegroeid hebben we een nieuw gehaald en daar was hij supertrots op. Hij heeft een week zingend door het huis gelopen. Van 's morgensvroeg tot 's avonds laat klonk een vrolijk "lalalalala". Pas op donderdag kwamen we erachter dat ze op school aan het oefenen waren voor een voorstelling op vrijdag waar zijn groep "super sjoene daag" ten gehore zou brengen. En daarin stikt het van de lalalala's. Het gevoel om je kind dat een jaar geleden nog niet sprak, nu te horen zingen kan ik niet verwoorden. Je krijgt er in ieder geval kippevel van. We hebben drie optochten bezocht en zijn op dinsdag het café ingedoken met hem. Hoewel hij aan de ene kant genoot was het ook duidelijk te merken dat het geluid hem teveel werd. De BAHA moest uit en toen we vorige week in hetzelfde café (ons dorp heeft er immers maar één) gingen om even te stemmen gaf hij aan dat er geen zingen mocht zijn. Maar hij heeft genoten van de festiviteiten en zijn zangtalenten worden nog dagelijks gebruikt.

O ja, we zouden nog bijna vergeten te vertellen dat onze kerel bij oma in het "grote mensen bed" heeft geslapen. In januari kwam er nog een heel duidelijk NEE als we hem vroegen of hij bij oma ging slapen, maar in februari was het ineens wel prima. De eerste keer is super gegaan. Hij had lol voor tien want hij had oma verteld dat zijn rubberen ledlampje mee mocht in bed thuis. Thuis staat dat altijd op zijn boekenplankje, maar dat wist oma weer niet. Hij heeft goed geslapen en inmiddels met veel plezier al een tweede nacht bij oma doorgebracht. Voor papa en mama betekent dat toch weer een beetje meer vrijheid en oma geniet ook met volle teugen. Wat willen we nog meer?

Inmiddels komt pasen er alweer snel aan. Het verhaal van de Paashaas en de verstopte eieren lijkt hem nog steeds niets te zeggen. Maar het eitjes zoeken en vooral opeten is inmiddels wel een feest geworden. Hij kijkt ons niet meer aan met een vragend snoetje alsof hij wil zeggen: "Welke idioot legt die eieren nu overal neer?" Dat wordt dus weer genieten komend weekend. Maar dat is het eigenlijk elke dag. Wat zijn we toch bofkonten.

Snoep hier, snoep hier. Gooi het er maar in.

Yanto's privé-sauna. Met dank aan ome "Kale" eeehhhhh Karel.

Meneertje wil niet meer naar de kapper. En wat staan hem die lange haren toch prachtig.

Stralende oogjes, dat belooft niet veel goeds.

Een clownspak met Gamma-pletterpet. Een echte Gamma-fan.

Geplaatst door Lilian op 09 Maart 2010 om 17:35 uur.

Aardbeving Haïti (2)

Vandaag is door Wereldkinderen bekendgemaakt dat in Haïti bevestigd is dat de twee vermiste ouderparen met in totaal 3 kinderen zijn overleden.
Dit doet ons erg veel pijn.

Wij weten uit ervaring in welke emotionele achtbaan je zit als je de adoptieprocedure doorloopt tot en met het uiteindelijke afreizen.
Ook de emoties tijdens het ophalen van het kind in het land van herkomst zijn erg groot. Zowel voor de ouders als voor de thuisblijvers.

Het is onvoorstelbaar wat de thuisblijvers van deze twee families nu doormaken. Wetend dat de kersverse ouders met hun kind niet meer levend thuis zullen komen.

We leven dan ook erg met hun mee. En natuurlijk ook met alle medewerkers van Wereldkinderen.
Een dergelijke tragedie heeft zich nog nooit voorgedaan binnen de adoptiewereld.

Bert, Lilian en Yanto.

Geplaatst door Bert op 20 Januari 2010 om 21:25 uur.

Aardbeving Haïti

Hevig geschrokken hebben wij de berichtgeving rond de aardbeving gevolgd en vooral de vermissing van de twee ouderparen met hun kinderen en de medewerkster van Wereldkinderen.
Wij hopen dat iedereen gezond en wel gevonden zal worden.

Onze gedachten gaan uit naar deze mensen en vooral ook naar de thuisblijvers in deze moeilijke tijd.

Bert, Lilian en Yanto.

Geplaatst door Bert op 14 Januari 2010 om 12:01 uur.